เราจะพบกันอีกไหม

เราจะพบกันอีกไหม

หรือไกลแล้วไกลลับผ่าน

วันนี้ที่แท้คือวันวาน

จดจารในความทรงจำ

เราจะจากกันตรงนี้

กลางไพรวิถีเถื่อนถ้ำ

ต่างเลือกหลุมพรางชะตากรรม

ลำพังในโลกส่วนตัว

กับแผลร้าวลึกคนละแผล

ร่ำไห้หรือแค่ยิ้มหัว

ที่นี่ที่ใจเต้นรัว

เรากลัวที่อื่นเพียงไร

ที่นี่แม้กลายเป็นที่อื่น

เราพร้อมหวนคืนที่นี่ไหม

รักษาที่นี่สักที่ไว้

นัดพบหัวใจซึ่งไกลกัน

เราจะพบกันอีกไหม

อย่างน้อยก็ในขณะฝัน

แอบหวังอ้างว้างอยู่อย่างนั้น

ระฆังลาแห่งนิรันดร์คงเรียกเรา

ไพวรินทร์ ขาวงาม